பிரிவுகள்
அனுபவம்

எழுதாத சில பதிவுகள் – 2010

நான் ஒரு பதிவு எழுதாத பதிவராக என்னை நிலை நிறுத்திய வருடம் 2010. இந்த வருடம் எனது பழைய நாட்குறிப்புக்களை வைத்து தேற்றிய ஏழு பதிவுகளைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால் ஐந்து பதிவுகளை மட்டுமே நான் பதிவு என்று நினைத்து எழுதியிருக்கிறேன். ஏன் என்று யோசித்தால் ஒரே ஒரு காரணம் தான் தோன்றுகிறது: எனக்கு எழுத வரவில்லை.

எழுதாத சில பதிவுகள் - 2010

நான் கதைகள் எழுத கதாசிரியனோ, கவிதைகள் புனைய கவுஜனோ இல்லை. என் வாழக்கையின் சில பக்கங்களை பதிந்து வைப்பதே எனது பதிவுகள். இங்கு எனது எண்ணங்களை எழுத்தாக மாற்றுவது அவ்வளவு சாத்தியமானதாக இல்லை. அதுவும் ஆங்கிலத்தில் எழுத முடிந்த அளவுக்கு தமிழில் எழுத முடிவதில்லை; தமிழ் சிக்கலானதாக இருக்கிறது. ஆங்கிலம் ததிங்கினத்தோம் ஆடிய ஒரு காலத்தில் தரமற்ற கட்டுரைகளானாலும் கருப்பொருளே இல்லாமல் 15-20 பக்கங்கள் (தமிழில்) எழுத முடிந்திருக்கிறது. இப்போது அது சாத்தியமாவது இல்லை. ஆங்கில எழுத்தின் கட்டமைப்பு அல்லது கட்டற்ற கட்டமைப்பு எனக்கு வாய்திருப்பது போல் தமிழ் எழுத்து வடிவத்தை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்ததில்லை. ஆங்கிலத்தில் எந்த டென்ஸ் (tense) என்று யோசிக்காமல் எழுதுவது போல் தமிழில் முடிவதில்லை. முக்கியமாக தமிழில் ஸ்பெல்லிங் (spelling) மிகவும் குழப்பமானதாக இருக்கிறது. எல்லாவற்றிலும் மிக முக்கியமாக மற்றவர்கள் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் என்னால் எழுத முடிவதில்லை (உதாரணம்: இந்த பதிவு).

எழுத ஆரம்பித்து முடிக்காமலே பத்துக்கும் அதிகமான பதிவுகள் இருக்கின்றன. அவற்றில் பாதி ஒரு வருடத்துக்கும் பழையவை. அவற்றை இனியும் எழுதி முடிக்கும் எண்ணம் இல்லை. எனவே இந்த வருடத்தில் எழுதியிருக்க வேண்டிய சில பதிவுகளின் தொகுப்பாக, சம்பவங்களின் தொகுப்பாக இந்த பதிவு.

இந்த வருடம் ஆரம்பித்தபோது நான் கொழும்பில் ஒரு மென்பொருள் பொறியியலாளன். வருட இறுதியில் அவுஸ்திரேலியாவில் ஒரு ஆராச்சி மாணவன். கடந்து வந்த 12 மாதங்களில் பல நல்ல அனுபங்களையும் சில நல்ல மனிதர்களையும் கடந்து வந்திருக்கிறேன். நான் ஏப்ரல் 2009ல் மென்பொருள் பொறியியலாளனாக வேலைக்கு சேர்ந்த போதே எடுத்த ஒரு முடிவு மார்ச் 2010ல் வேலையை விடுவது. வேலையில் சேரும் போதே இதை சொல்லிவிட்டு வேலையில் சேர்ந்த ஒரு விசித்திரமான கதை அது. அதன் பின்னர் என்ன என்று திட்டமிட்டபோது முதன்மையாக இருந்தது ஆராய்ச்சி படிப்பு. இதில் சிறுவயது கனவு, இலட்சியம் என்று எதுவுமம் இல்லை, 3-4 வருடங்கள் திட்டமில்லாமல் கடந்து போகும் என்கிற சோம்பேறி திட்டம் மட்டுமே இருந்தது.

நான் 2009 இறுதியில் இருந்தே பல பல்கலைக்கழகங்களுக்கும் விண்ணப்பித்திருந்தேன். 2010இன் தொடக்கத்திலிருந்து அவர்களின் பதில்கள் வர ஆரம்பித்தன. தம்மிடம் என்னைவிட திறமையான விண்ணப்பங்கள் இருக்கின்றன என்று MIT (US) சொன்னது, மிகவும் நியாயமான கூற்று. Purdue (US) ஸ்காலர்ஷிப் தரமாட்டேன் என்று சொன்னது, நான் வரமாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டேன். University of Wollongong (AU) ஸ்காலர்ஷிப் இல்லை என்றது, இருந்தாலும் நான் வருவதாக இல்லை என்று பதில் போட்டேன். University of New South Wales (AU) எல்லாம் தரலாம், செப்டெம்பரில் வா என்றது. National University of Singapore (SG) ஜூலையில் வா என்றது, Queensland University of Technology (AU) பெப்ரவரி 15 வா என்று ஜனவரி 30 மின்னஞ்சல் அனுப்பியது. கடைசியில் நான் ஏப்ரல் 30 வருவதாக QUTஐ சமாதானப்படுத்தினேன்.

மார்ச் 31க்கு பின்னர் வேலையில்லா வெட்டிப்பயலாக நண்பர்களோடு ஒரு இரண்டு வாரங்கள் செலவிட்ட பின்னர் ஏப்ரல் கடைசி வாரத்திலிருந்து அவுஸ்திரேலிய வாசம். இந்த புது தேசத்தில் என் முதல் மாத அனுபவங்கள் இங்கே.

இதற்கு பின்னரான எட்டு மாதங்களிலும் வாசித்தலும் எழுதுதலுமாகவே வாழ்க்கை கடந்து போய்விட்டது. தனிமையை விரும்பும் எனக்கு இந்த வாழ்க்கை மிகவும் பிடித்தமானதாக இருக்கிறது. எப்போதாவது மனிதர்களுடனும் மிகுதி நேரம் எல்லாம் கணனியுடனும் எனது பொழுதுகள் நகர்கின்றன. ஆரம்பத்தில் விசித்திரமானதாக இருந்த ஒரு புது நாட்டின் வாழ்க்கை முறை, சில நாட்களிலேயே சாதாரணமானதாக மாறிவிட்டது. ஆரம்பத்தில் இரண்டு மாதங்கள் வசித்த வீடு மாணவர்களுக்கான ஒரு குடியிருப்பு, ஆண்களும் பெண்களுமான அந்த சர்வதேச மாணவர்களுடன் இருந்தது ஒரு வித்தியாசமான அனுபவம். அதன் பின்னர் தனித்த வீடும், மின்சாரம், தொலைபேசி, நீர் என்று கட்டணங்கள் செலுத்துவதும் ஒரு அனுபவம் தான்.

இதை தவிர சொல்லிக்கொள்ளும் படி செய்த மற்றுமொரு வேலை கண்டதையும் காணாததையும் படமெடுத்து திரிந்தது. எடுத்த சில படங்களை இங்கு காணலாம்.

கடைசியாக பயணிப்பதற்கென்றே விசாலமான இந்த நாட்டில் சில தலங்களை தரிசித்து வரும் வாய்ப்பு இந்த வருடத்தில் அமைந்தது. இரண்டு தடவை தங்க கடற்கரைக்கும், பிரிஸ்பேன் நகரை சுற்றிலும் உள்ள வேறு சில இடங்களுக்கும் அவ்வப்போது சென்று வந்திருக்கிறேன். நவம்பர் மாத இறுதியில் ஒரு 3300கிமீ பெரும் பயணம். பிரிஸ்பேனிலிருந்து மெல்பேர்ணுக்கு நண்பன் அருணனுடன் பயணித்தது. சிட்னி வழியாக பல சுற்றுலா நகரங்களையும் பார்த்து சென்ற இந்த பயணத்தின் இன்னுமொரு முக்கிய அம்சம் நான் முதன் முதலாக வாகனத்தை ஓட்டிச் சென்ற நீண்ட பயணம் இது.

படங்களுடன் இந்த பதிவை மேலும் தெளிவாக இங்கே வாசிக்கலாம்.

அனைவருக்கும் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்…

பிரிவுகள்
அனுபவம்

2010ல் டுவீட்டியவை

2010ம் வருடம் நான் தமிழில் பதிவுகள் தான் எழுதவில்லை என்று பார்த்தால் நான் அதிகம் தமிழில் டுவீட்டவும் இல்லை. இது எனது 2010 தமிழ் டுவீட்டுக்களின் தொகுப்பு. (இதுக்கெல்லாமா தொகுப்பு எண்டு கேக்கப்படாது).

2010ல் டுவீட்டியவை

  1. 2 Jan – புதுவருடத்தில் மீண்டும் ‘புது வெள்ளம்’ முடிந்தது இனி ‘சுழற்காற்று’ ஆரம்பம்…
    • இந்த வருடமும் நான் மீண்டும் ‘பொன்னியின் செல்வன்’ வாசித்தேன். இது எத்தனையாவது தடவை என்பதெல்லாம் நினைவில் இல்லை, ஆனால் ஒவ்வொரு முறையுமே அது புதிதாகவே இருக்கிறது.
         
  2. 8 Janசொந்த செலவில் சூனியம் வைக்க விரும்புவோர் கட்டணம் செலுத்தி உத்தமம் (INFITT) உறுப்பினராகலாம். (என்னாம கும்மியடிக்கிறாங்க…!) #தமிழ்
    • 25$ கட்டணம் செலுத்தி சேர்ந்து ஒரு வாரத்தின் பின் அது ஒரு கட்டண எரித சேவை போல இருப்பதாக உணர்ந்து எழுதியது. ஒரு வருடத்தில் அந்த கருத்து இன்னமும் வலுப்பெற்று அடுத்த வருடம் அங்கத்துவத்தை புதுப்பிப்பதில்லை என்று முடிவெடுத்தாயிற்று.
         
  3. 12 Sep – SMSம் Emailம் Facebookம் இல்லாத காலங்களில் காதல் கடிதம் என்று ஒன்று இருந்திருக்கிறது… http://bit.ly/nimal-tamil-blog-diary-2001
    • பழைய நாட்குறிப்பு ஒன்றை வைத்து நான் எழுதிய பதிவுகளின் தொகுப்பு. இந்த வருடம் நான் எழுதிய பதிவுகள் என்று இதைச் சொல்லலாம்.
         
  4. 25 Sepமா புளிச்சாலும் சப்பாத்தி சுடலாம், மா புளிக்காமலும் தோசை சுடலாம்…
    • சமயலும் கைப்பழக்கம்…
         
  5. 24 Oct – இங்கே இடியும் மழையும்…
    • பிரிஸ்பேனில் மழைகாலம் ஆரம்பம்.
         
  6. 3 Nov – தின்னத் தெரியாதவனுக்கு தான் பன்னு கிடைக்கும் – http://t.co/PcMiqZy
    • நான் பார்த்த ஒரு நல்ல குறும்படம். தமிழில் ஒரு சில நல்ல குறும்படங்கள் வந்த ஆண்டாகவும் 2010ஐ சொல்லலாம்.
         
  7. 10 Novதங்களை ஆன்மீகவாதிகள் என்று கூறிக்கொள்ளும் சில அரைகுறை வியாதிகளைப் பார்க்கும் போது தோன்றும், “நான் எவ்வளவோ பரவாயில்லை…!” 😉
    • அப்பப்ப இப்படி எதாவது கருத்துக்கள் கபால் என்று வந்து விழும், அதை உடனடியா டுவீட்ரில போடாட்டி பிறகு மறந்திடும்.
         
  8. 17 Nov – அடுத்த வாரம் சிட்னி என்னை இருகரங்கூப்பி வரவேற்கவிருக்கிறது.
    • சிட்னி பயணத்துக்கான முன்னறிவிப்பு.
         
  9. 24 Decஅந்தப்பக்கம் எலி, இந்தப்பக்கம் நான்… ஒரு புரிந்துணர்வோடு பொழுது போகிறது…!
    • இந்த வருட்த்தின் ஸ்டார் டுவீட் இதுதான்.
         
  10. 28 Dec – மன் மதன் அம்பு – எனக்கு பிடித்திருக்கிறது. விசேஷமான படம் என்று இல்லை, ஆனால் நல்ல படம். Good entertainer.
    • வருடத்தின் ஒரே ஒரு திரைப்பட டுவீட்.
         
பிரிவுகள்
அனுபவம்

நாட்குறிப்பு 2001 – குறிப்பிடாத சில குறிப்புகள்

சாதாரணமாக எப்போதாவது மட்டுமே பதிவுகள் எழுதும் நான் தொடர்ந்து எழுதியது எனது நாட்குறிப்பு 2001 பதிவுகளைத் தான். அதற்கு முக்கிய காரணம் நான் புதிதாக எதையும் எழுதவில்லை, நாட்குறிப்பில் எழுதியிருந்ததை தட்டச்சி பதிவிட்டேன். மாற்றங்கள் இல்லை, தணிக்கைகள் உண்டு.

நான் ஏன் இந்த பதிவுகளை எழுதினேன் என்று பலரும் கேட்டார்கள், நானே அந்த கேள்வியை கேட்டிருக்கிறேன். சிலகாலங்களுக்கு முன்னர் நான் பார்த்த ஒரு ஹிந்தி திரைப்படம் Bachna Ae Haseeno. ஏதோ ஒரு விமான பயணத்தில் பார்த்த ஞாபகம். சாதாரணமாக திரைப்படங்கள் என்னில் தாக்கம் செலுத்துவது மிகவும் குறைவு, ஆனாலும் இந்த படம் எனக்கு மிகவும் நெருக்கமானதாக இருந்த்து. அந்த திரைப்படத்தின் பாதிப்பும் நான் இந்த பதிவுகளை எழுத முக்கிய காரணம்.

ஏன் என்றால், விடுபட்ட சில எண்ணக் குறிப்புகளை பதிவுசெய்து கொள்வதும்,அந்த குறிப்புகளை முன்வைத்து நான் கடந்த காலங்களில் செய்த சில தவறுகளைப் பதிவு செய்வதும்.

யாருக்காக என்றால், முதன்மையாக இது எனக்கானது. எனது திருப்திக்கானது. இந்த பதிவுகள் என் மனக்குழப்பங்கள் பலவற்றுக்கும் தெளிவு தருவதாக அமைந்தன. மேலும் சம்மந்தப்பட்டவர்களிடம் மட்டும் மன்னிப்புக் கேட்பது சாத்தியமானது தான். ஆனாலும் நான் செய்திருகக் கூடிய பல தவறுகள் பொதுவிலேயே செய்யப்பட்டன, அவற்றுக்கு பொதுவிலே மன்னிப்புக் கேட்பதே சரியானது.

முதலில்,
எனது தவறுகள் பலவற்றுக்கும் என் நண்பர்களை காரணமாக கருதியிருக்கிறேன். பல வருடங்களின் பின்னர் நினைத்துப் பார்க்கையில் அது எவ்வளவு அர்தமற்ற செயல் என்று புரிகிறது.

அடுத்து,
எனது தவறுகளை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனநிலை எனக்கு இருந்ததில்லை. ஆனாலும் காலம் அந்த மாற்றத்தை எனக்கு தந்திருக்கிறது. எனது தொடர் பதிவுகளை வாசித்த பலரும் குறிப்பிட்ட ஒரு விடயம், ‘அவள்’ தான் நாம் பிரிந்ததற்குக் காரணம் என்பது. ஆனால் இது முற்றிலும் தவறான ஒரு எண்ணம். எனது நாட்குறிப்பு எனது நோக்கிலேயே எழுதப்பட்டதால் அவ்வாறு தோன்றியிருக்கலாம். ஆனால் உண்மையில் நான் தான் அவளைவிட்டு பிரிந்தேன். அந்த காதல் பிரிவில் முடிந்ததற்கு நான் தான் காரணம்.

அடுத்து,
எனது பொறுப்பற்ற செயற்பாடுகளால் ‘அவள்’ அந்த காலத்திலிருந்து மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு இதர கேலிப் பேச்சுக்களுக்கும் உட்பட்டிருக்கிறாள். அதற்கு சாதாரணாமாக ‘மன்னிப்பு’ என்று ஒரு வார்த்தை மட்டும் பரிகாரமாகாது. ஆனாலும் எனது மனபூர்வமான மன்னிப்பை இங்கு பதிவு செய்கிறேன்.

இறுதியாக,
தவறுகளுக்கு ‘மன்னிப்பு’ என்ற ஒரு வார்தை மட்டும் தீர்வாகாது. அது சம்மந்தப்பட்வர்கள் சார்ந்தது. ஆனாலும் நாம் மன்னிப்பு கேட்டோம் என்பதே மனத்திருப்தியை தர பொதுமானது.

(முற்றும்…!)

பிரிவுகள்
அனுபவம்

நாட்குறிப்பு – ஜூன் 2001

நான் அதிகமாக நாட்குறிப்பு எழுதிய 2001ம் வருட நாட்குறிப்பில் ஆங்கிலத்தில் இருந்த பகுதிகளை தமிழாக்கி இங்கு தொடராக பதிவிடுகிறேன். இது ஜூன் மாதம்.

ஜூன் 1:
மகாவலி நிலையத்தில் நடந்த ஒரு கருத்தரங்கிற்கும் பின்னர் நூலகத்திற்கும் சென்றேன்.

ஜூன் 2:
ஒரு சில உண்மைகள் உண்மைகளா பொய்களா?

ஜூன் 3:
காலை 10 மணியளவில் தொலைபேசி மாலை சந்திக்க வேண்டும் என்றாள். மாலை 4.30க்கு சந்தித்து கடிதங்கள் பரிமாறினோம்.

ஜூன் 4:
இரவு 10.30க்கு தொலைபேசினாள். மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. தனக்கு வீட்டில் ஏதோ பிரச்சினை, நான் ஏதோ செய்ய வேண்டும் என்றாள். குழப்பமாக இருக்கிறது.

ஜூன் 5:
மாலையிலிருந்து இரவு வரை தொலைபேச முயற்சித்தாள். அம்மா இருந்ததால் கதைக்கவில்லை.

ஜூன் 6:
கெட்ட நாள். ‘காதல் கவிதை’ படம் பார்த்தேன்.

ஜூன் 7:
நண்பர்கள் எல்லாம் நண்பர்களாக இல்லை.
மாலை 5.30க்கு தொலைபேசி எதிர்காலத்தைப்பற்றி நீண்ட நேரம் கதைத்தாள்.

ஜூன் 8:
பாடசாலையில் கண்காட்சி.

ஜூன் 12:
நண்பர்கள் என்று சொல்பவர்களில் பலர் ஒருவகையில் துரோகிகளாகவும் இருக்கிறார்கள்.

ஜூன் 13:
அவன் செய்ததை மன்னிக்கமுடியாது. அவனுக்கும் நடந்தால் தான் விளங்கும்.
அவளிடம் நான் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும்.

ஜூன் 17:
அவனைப்பற்றி இனியும் எழுத விரும்பவில்லை.

ஜூன் 18:
காய்ச்சலும் தடிமலும்.

ஜூன் 19:
கணிதப் பரீட்சை. 51, 32.

ஜூன் 20:
கருத்துக்கள் நினைப்பதை விட வேகமாக மாறுகின்றன.

ஜூன் 21:
அவளின் நண்பி ஒருத்தி தொலைபேசினாள். அம்மா இருத்ததால் சரியாக பேச முடியவில்லை.
{சில நண்பர்களைப்பற்றி இன்னும் சில}

ஜூன் 22:
இப்போது உன்னுடன் கதைப்பது குறைவு, கதைப்பதில்லை என்பதே சரி. இப்போது தான் உன்னை அதிகமாக நினைக்கிறேன். ஆனாலும் ஏன் கதைக்காமல் இருக்க விரும்புகிறேன்?

ஜூன் 23:
ஆங்கில இலக்கிய வகுப்பு.

ஜூன் 24:
அவள் கணித வகுப்புக்கு வரவில்லை. வேறு குழுவுக்கு மாறிவிட்டாள்.

ஜூன் 25:
மாலை தொலைபேசி என்னை இரவு தொலைபேசச் சொன்னாள். நான் இரவு 9.30க்கு தொலைபேச எடுத்து எதுவும் பேசாமல் வைத்துவிட்டாள். பிறகு 10மணியிலிருந்து தொலைபேச முயற்சிக்கிறாள். ஆனால் இப்போது என்னால் பேசமுடியாது.

ஜூன் 27:
செய்யவேண்டியதை அவ்வப்போது செய்யாவிட்டால் பின்னர் செய்வது கடினம்.

ஜூன் 30:
இனி நான் என் நாட்குறிப்பை எழுத மறக்கலாம், ஆனால் உன்னை…

(தொடரும்…)

(Post image plagiarized from Neto Gonzalez)

பிரிவுகள்
அனுபவம்

நாட்குறிப்பு – மே 2001

நான் அதிகமாக நாட்குறிப்பு எழுதிய 2001ம் வருட நாட்குறிப்பில் ஆங்கிலத்தில் இருந்த பகுதிகளை தமிழாக்கி இங்கு தொடராக பதிவிடுகிறேன். இது மே மாதம்.

நாட்குறிப்பில் என்னைப்பற்றி மட்டுமன்றி நண்பர்கள் பலரின் அந்நாளைய காதல்களைப் பற்றியும் எழுதியிருக்கிறேன். ஆனால் தேவையில்லாமல் பல குடும்பங்களுக்குள்/புதிய காதல்களுக்குள் குழப்பம் வேண்டாமே என்று அவற்றை பதிவிடவில்லை. 😉

மே 1:
இன்று எந்த வகுப்புக்கும் போகவில்லை.

மே 2:
இன்று ஒரு கடிதம் எழுதியிருக்கிறேன். நாளை அவளிடம் கொடுக்க வேண்டும்.

மே 3:
இன்று ஆங்கில இலக்கிய வகுப்பின் பின்னர் அவளைச் சந்திக்கலாம் என்று நினைத்தேன். முடியவில்லை. விரைவில் அவளைச் சந்திக்க வேண்டும்.

மே 5:
நான் அவளுக்கு எழுதிய கடிதத்தை சித்திர வகுப்பில் நண்பர்கள் வாசித்துவிட்டார்கள். மீண்டும் எழுதுகிறேன்.

மே 6:
இன்று காலை கணித வகுப்பில் அவளை பார்த்தேன். கவலை, கோபம், சோகம்.
அவள் கவியரங்கில் இருக்கலாம் என்று மாலை சித்திர வகுப்பு முடிந்து போனேன். ஆனால் நிகழ்ச்சி முடிந்திருந்தது.

மே 7:
அவள் இன்று கணித வகுப்புக்கு வரவில்லை. நான் இராம கிரிஷ்ண மண்டபத்தில் நடந்த நிகழ்ச்சிக்கு சென்றேன்.

மே 8:
அவளுக்கு தொலைபேசினேன், ஆனால் யாரும் எடுக்கவில்லை.

மே 9:
நினைப்பதை விட மறப்பது கடினம்.

மே 10:
இன்று கதைக்கலாம் என்று நினைத்தேன், சந்தர்ப்பம் அமையவில்லை. எப்படியாவது விரைவில் கதைக்க வேண்டும்.

மே 11:
எம்மிடையே மேலும் பிரிவை விரும்பவில்லை என்று சொல்ல வேண்டும். இன்று தொலைபேச ஒரு வாய்ப்புக் கிடைத்தது. அழைப்பு எடுத்துவிட்டு எதுவும் கதைக்காமல் வைத்துவிட்டேன். கதைக்கவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன், ஆனால் பல சந்தர்ப்பங்களில் நினைத்த பல விடயங்கள் குரல்வளையை தாண்டி வருவதில்லை.

மே 12:
புதிய கண்ணாடி வாங்கினேன். பாடசாலையில் நாடக பட்டறை.

மே 13:
கணித வகுப்பில் அவளைக் காணவில்லை.

மே 14:
“உன்னை விரைவில் சந்தித்து கதைக்க வேண்டும்…”

மே 15:
அவளுக்கு கணித பரீட்சையில் குறைந்த புள்ளிகள், நானும் ஒரு காரணமோ?

மே 16:
இரண்டு வாரமாக அவளுடன் கதைக்கவும் முடியவில்லை, ஒரு கடிதம் கொடுக்கவும் முடியவல்லை.

மே 17:
அவள் ஒரு திங்கட்கிழமை பிறந்திருக்கிறாள். (கலண்டர் மென்பொருள்)

மே 18:
nimal_panai@hotmail.com
http://www.troyal.8m.net
http://www.troyal.org (1 year free from http://www.domainvilet.com)

மே 19:
என்னுடைய மடைத்தனத்தால் அவளை இழந்து கொண்டிருக்கிறேன்.
நினைப்பது எதுவும் நடப்பதில்லை, ஆனால் நினைக்காத பலதும் நடக்கின்றன.

மே 20:
கணித பரீட்சையில் அவளுக்கு 85, எனக்கு 98.

மே 21-24:
ஓரு கொடுக்காத கடிதமும், நானும், அவளும்.

மே 25:
இரவு 12 வரை பாடசாலையில் வேலை. அதிகாலை 2 மணிக்கு வீடு வந்தால் security கேற்றை திறக்கவில்லை. ஆதலால் நண்பர்கள் சிலருடன் நடைபாதையில் உறக்கம்.

மே 26:
பகல் பாடசாலை சென்று இரவு வந்தேன்.

மே 27:
கணித வகுப்பில் அவளைப் பார்த்தேன். எப்போது அவளை பார்த்தாலும் என்மீதே எனக்கு வெறுப்பாக உள்ளது. நான் அவளைக் காதலிக்கிறேன்.

மே 28:
என் கண்களிலும் நினைவுகளிலும் நீதான் இருக்கிறாய்.

மே 29:
அவள் தமிழ் வகுப்புக்கும் வரவில்லை, கணித வகுப்புக்கும் வரவில்லை.

மே 30:
என்னால் செய்ய முடிவதெல்லாம் என்னை நானே வெறுப்பது மட்டுமே. குறைந்தது நான் அவளை விரும்பிகிறேன் என்பதை கூட நான் சொல்வதில்லை. நான் செய்யும் மடைத்தனமான வேலைகளுக்கு அவள் என்னை விரும்புவாள் என்று நான் எதிர்பார்ப்பது அதிலும் பெரிய மடைத்தனம்.

மே 31:
இந்த மாதம் எல்லாவிதத்திலும் தேவையில்லாத விடயங்கள் மட்டுமே நடந்திருக்கின்றன.

(தொடரும்…)

(Post image plagiarized from Jennifer Donley)

பிரிவுகள்
அனுபவம்

நாட்குறிப்பு – ஏப்ரல் 2001

நான் அதிகமாக நாட்குறிப்பு எழுதிய 2001ம் வருட நாட்குறிப்பில் ஆங்கிலத்தில் இருந்த பகுதிகளை தமிழாக்கி இங்கு தொடராக பதிவிடுகிறேன். இது ஏப்ரல் மாதம்.

ஏப்ரல் 1:
முட்டாள்கள் தினத்தில் முட்டைக் குளியல். கணிதவகுப்புக்குள்ளேயே யாரோ முட்டை எறிந்து விட்டார்கள்.

ஏப்ரல் 2:
நண்பன் ஒருவன் என் நாட்குறிப்பிலிருந்து தன் பெயர்களை அழித்துவிடச் சொன்னான். செய்து விட்டேன்.

ஏப்ரல் 4:
இரவு 9:57க்கு தொலைபேசி பரீட்சைக்கு வாழ்த்து சொன்னாள். நன்றி.

ஏப்ரல் 5:
பாடசாலையில் நாடக மன்ற பொதுக்கூட்டம். பிரணவன் இனி உப தலைவர்.

ஏப்ரல் 6:
கணிதப் பரீட்சையில் 90 புள்ளிகள்.

ஏப்ரல் 8:
பாடசாலை நண்பன் ஜெயப்பிரகாஷின் தந்தை மரண வீட்டிற்கு சென்றோம்.

ஏப்ரல் 10:
சமய பாட பரீட்சை, ஏதோ பரவாயில்லை.

ஏப்ரல் 11:
நாடக மன்ற கூட்டத்திற்கு பிறகு Odel போனோம். சிந்துஜனுடன் தெகிவளைக்கு போய் ஒரு multi-colour shirt வாங்கினேன்.

ஏப்ரல் 12:
ஆங்கில இலக்கிய வகுப்புக்கு தாமதமாக சென்றேன். அவள் மாலை 5.30க்கு தொலைபேசினாள். நான் கடந்த ஒரு வருடத்தில் ஒரு தடவையேனும் தொலைபேசவில்லை என்றாள். இனிமேல் நானும் தொலைபேசுவதாக சொன்னதற்கு, எதையுமே சொன்ன பின் செய்வது காதல் இல்லை என்றாள்.

ஏப்ரல் 14:
அவளிடம் இன்று தொலைபேசுவதாக கூறியிருந்தேன், முடியவில்லை. ஆனால் இன்று கோவிலில் அவளைக் கண்டேன்.

ஏப்ரல் 15:
பிரணவன், திருப்பரன் மற்றும் பிரணவனின் குடும்பத்தினருடன் இன்றும் நாளையும் பொலன்னறுவை, அனுராதபுரம் சுற்றுலா. இன்று தம்புள்ளை, சீகிரிய, பராக்கிரம சமுத்திரம், பொலன்னறுவை அருங்காட்சியகம் மற்றும் பொலன்னறுவையை சுற்றியுள்ள வேறுபல வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடங்களுக்கு சென்றோம்.

ஏப்ரல் 16:
இன்று அனுராதபுரத்தை சுற்றியுள்ள பல்வேறு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடங்களுக்கு சென்றோம். இரவு 9 மணியளவில் வீடுவந்து சேர்ந்தேன். அவள் நினைவாகவே இருக்கிறது.

ஏப்ரல் 17:
9.45க்கு தொலைபேசினாள். எனக்கும் தனக்கும் இனி எவ்வித தொடர்புமில்லை, மன்னிக்கவும் என்றாள்.
நான் இதை எதிர்பார்க்கவே இல்லை, என்ன சொல்வதென்றும் தெரியவில்லை. 10.15க்கு மீண்டும் தொலைபேசி ஒரு தகவலையும் சொன்னாள். என்ன செய்வதென்று புரியவில்லை. மீண்டும் நான் தொலைபேசி உண்மையா என்று கேட்டதற்கு உண்மைதான் என்று சொல்லை வைத்துவிட்டாள். அதன் பின்னர் பலதடவை முயற்சித்தும் அவள் எடுக்கவில்லை. ஏன் இப்படியெல்லாம், உண்மைதானா, மிகவும் குழப்பமாக இருக்கிறது.??!

ஏப்ரல் 18:
Commerce வகுப்பு முடிந்து வரும்போது அவளைக் கண்டேன். வீடு வந்து சிறிது நேரத்தின் தொலைபேசி தன்னைப்பற்றி என்ன நினைப்பதாக கேட்டால். பின்பு சொல்வதாக கூறி வைத்து விட்டேன். தினம் ஒரு கதை பேசினால் நான் என்ன செய்ய?? இரவும் பலதடவை தொலைபேசினாள், நான் எடுக்கவில்லை.

ஏப்ரல் 19:
காலை ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு. அவளின் friend என்று சொல்லி, ‘நான் அவளைப்பற்றி என்ன நினைப்பதாக’ கேட்டதற்கு நான் எதுவும் சொல்லாமல் வைத்துவிட்டேன். மாலை ஆங்கில இலக்கிய வகுப்பிலும் கண்டேன். வெறுப்பா? கோபமா? அவள் மீதா? என் மீதா? குழப்பம்…!

ஏப்ரல் 20:
காலை தொலைபேசினாள். கதைக்காமல் வைத்துவிட்டேன். பகல் தொலைபேசி அம்மாவிடம் ஏதோ சொல்லியிருக்கிறாள்(?). களனி விகாரை, பொரளை கோத்தமி விகாரை, All Saint’s Church, National Art Gallery.

ஏப்ரல் 21:
‘வீரபாண்டின் மனைவி’ பாகம் 2 வாசித்து முடித்து பாகம் 3 எடுத்துவந்தேன். நண்பன் நேற்று பகல் 12க்கு களனி வந்திருக்கிறான். நாங்கள் அந்த நேரம் திரும்பிவிட்டோம்.

ஏப்ரல் 22:
இன்று கணித வகுப்புக்கு பின்னர் தொலைபேசி சாதாரணமாக கதைத்தாள். இன்று சந்திக்க முடியுமா என்று கேட்டாள். புதன் சந்திப்பதாக சொல்லியிருக்கிறேன். “மனங்கள் ஏன் தினமும் மாறுகின்றன?”

ஏப்ரல் 23:
தொடர்புகொள்ள முயற்சித்தோம்.

ஏப்ரல் 24:
அடுத்த ஞாயிறு தொடக்கம் வேறு கணித வகுப்புக்கு மாறிவிட்டாள்.

ஏப்ரல் 25:
மாலை 5மணிக்கு அவளை சந்திக்க சென்றேன். இருந்த 10 நிமிடத்தில் எவ்வளவொ கதைத்திருக்கலாம், ஆனால் எதுவும் கதைக்கவில்லை. ஆனாலும் அவளை காதலிக்கிறேன் என்பதையாவது நான் சொல்லியிருக்கலாம்.

ஏப்ரல் 26:
பாடசாலையில் நாடக பயிற்சி. ருக்மன் அண்ணா இயங்குனர்.

ஏப்ரல் 27:
பாடசாலையில் நாடக பயிற்சி.

ஏப்ரல் 28:
‘வீரபாண்டின் மனைவி’ பாகம் 3 வாசித்து முடிந்தது.

ஏப்ரல் 29:
இன்று வகுப்புக்கு வருவதாக சொல்லியிருந்தாள், ஆனால் வரவில்லை.

ஏப்ரல் 30:
தொலைந்து போன ஒரு உணர்வு மட்டும்.

(தொடரும்…)

(Post image plagiarized from MyNiceProfile.com)

பிரிவுகள்
அனுபவம்

நாட்குறிப்பு – மார்ச் 2001

நான் அதிகமாக நாட்குறிப்பு எழுதிய 2001ம் வருட நாட்குறிப்பில் ஆங்கிலத்தில் இருந்த பகுதிகளை தமிழாக்கி இங்கு தொடராக பதிவிடுகிறேன். இது மார்ச் மாதம்.

மார்ச் 1:
இன்று றோயல்-தோமியன் வருடாந்த துடுப்பாட்ட போட்டி ஆரம்பமாகியது. பகல் வரை மைதானத்தில் இருந்தேன்.

மார்ச் 2:
தனுஷியனின் வீட்டில் ‘உள்ளம் கொள்ளை போகுதே’ படம் பார்த்தோம். ‘Gun பேசினால்’ புத்தகம் வாசித்து முடித்தேன்.

மார்ச் 9:
{பக்கம் கிழிக்கப்பட்டுள்ளது}

மார்ச் 10:
இன்று சித்திரவகுப்பில் செய்த pencil shading நன்றாக வந்துள்ளது. ஒரு இலக்கம் 0 தூரிகை வாங்க வேண்டும்.

மார்ச் 12:
{பக்கம் கிழிக்கப்பட்டுள்ளது}

மார்ச் 13:
{…} நான் குழம்பியதை யார் காதல் கனவு என்று நினைக்கச் சொன்னது? நீங்களும் உங்கட {…}!!!

மார்ச் 14:
பார்கப் போய்விட்டு வரும்போது அவனைப் பார்த்தேன்… S…!

மார்ச் 15:
மாலை 5 மணியளவில் பல தடவைகள் தொலைபேசினாலும் விஜிராம் இருந்ததால் கதைக்கவில்லை.

மார்ச் 16:
பாடசாலையில் இன்று விளையாட்டுப் போட்டி. பொது நூலகத்தில் ‘பொன்னியின் செல்வன் பாகம் 2’, ‘வீரபாண்டியன் மனைவி’ புத்தகங்கள் எடுத்தேன். இன்று மாலையும் பல தொலைபேசி அழைப்புக்கள், இன்றும் விஜிராம் இருந்ததால் கதைக்கவில்லை. Why… My bad…!

மார்ச் 17:
இன்று சித்திரம், ஆங்கில இலக்கியம், சமூக கல்வி, தமிழ் வகுப்புக்கள்.

மார்ச் 18:
வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியும் கவலையும் மாறி மாறி வரும்.

மார்ச் 19:
இன்றைய வகுப்பில் நானும் சிந்துஜனும் copy அடித்ததாக குற்றச்சாட்டு. உண்மையா copy அடிக்கிற நாளில விட்டிட்டு, copy அடிக்காத நாளில பிடிச்சா என்ன செய்ய. 🙂

மார்ச் 20:
அடேய் நண்பா, உனக்கேன் தேவையில்லாத வேலை.

மார்ச் 22:
இன்று ஆங்கில இலக்கிய வகுப்பில் அவளைப் பார்க்க முடியவில்லை. ஆனால் வகுப்பு முடிந்த பின் பார்த்தேன்.

மார்ச் 24:
சிலேவ் ஐலண்ட் காகம் ஒன்றுக்கு மரண அறிவித்தல் ஒட்டியிருந்தது.

மார்ச் 25:
இரவு 10:30 அளவில் தொலைபேசி என்னோடு நிறைய கதைக்க வேண்டும் என சொன்னாள். விரைவில் நேரடியாக சந்தித்து கதைக்க வேண்டும்.

மார்ச் 27:
கணித வகுப்பு பரீட்சையில் அவளுக்கு 87, எனக்கு 90.

மார்ச் 29:
நான் அவளை காதலிப்பதாக ஹரேஷிடம் கூறினேன். ஆனால் மற்றவர்களிடம் இல்லை என்று கூறிவிட்டேன். ஏன்?

மார்ச் 30:
‘வீரபாண்டின் மனைவி’ பாகம் 1 வாசித்து முடித்து பாகம் 2 எடுத்துவந்தேன். ‘இந்திரகுமாரி’, ‘துறவு’ புத்தகங்களும் எடுத்தேன்.

(தொடரும்…)

(Post image plagiarized from Paul Watson)

பிரிவுகள்
அனுபவம்

நாட்குறிப்பு – பெப்ரவரி 2001

நான் அதிகமாக நாட்குறிப்பு எழுதிய 2001ம் வருட நாட்குறிப்பில் ஆங்கிலத்தில் இருந்த பகுதிகளை தமிழாக்கி இங்கு தொடராக பதிவிடுகிறேன். இது பெப்ரவரி மாதம்.

பெப்ரவரி 1:
நூலகத்திலிருந்து பொன்னியின் செல்வன் (பாகம் 1), நாகதேவி எடுத்து வந்திருக்கிறேன். இந்த மாதம் வாசிக்க வேண்டும்.

பெப்ரவரி 2:
புதிதாக உருவாக்கிய இணையப்பக்கத்தை தரவேற்ற “North-pole Net-cafe” போனேன், ஆனால் ஏதோ சிக்கல்.

பெப்ரவரி 5:
‘புதுயுகத்தில் புத்தர்’ என்று ஒரு குறு நாடகம் எழுதியிருக்கிறேன்.

பெப்ரவரி 6:
அவள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாக தோன்றுகிறது. நாளை மாலை 5 மணிக்கு சந்திக்க கேட்டிருக்கிறாள், என்ன நடக்குமோ…?

பெப்ரவரி 7:
troyal வடிவமைப்பை முடித்துவிட்டேன், ஒரு newsletter செய்யும் எண்ணமும் இருக்கிறது.
பகல் 2.30க்கு தொலைபேசி இன்று வரவில்லை என்றாள். இரவு 10மணிக்கு தொலைபேசி நாளை மாலை 5.30க்கு சந்திக்க கேட்டாள்.

பெப்ரவரி 8:
சந்திக்க போனேன், ஆனால் வரவில்லை. ஏன்…?

பெப்ரவரி 9:
பொன்னியின் செல்வன் வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

பெப்ரவரி 10:
சாரணர் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டேன்.

பெப்ரவரி 13:
கடிதத்தை கிழித்து எறிந்து விட்டேன்.

பெப்ரவரி 14:
இல்லை என்று சொல்லிவிட்டேன், எல்லாம் இத்தோடு முடிந்ததா…! I think that the chapter is closed…!!!
“ePanai Graphics” உருவாக்கம்.

பெப்ரவரி 15:
பொன்னியின் செல்வன் பாகம் 1 வாசித்து முடிந்தது.
என்னை நினைக்க பயமாம்…?!?!

பெப்ரவரி 17:
நண்பன் ஒருவன் தன் காதலிக்கு முதல் கடிதம் கொடுத்தான்.

பெப்ரவரி 24:
நண்பனின் காதல் இனி இருதலைக் காதல்…

பெப்ரவரி 28:
இன்று பாடசாலையில் ஆசிரியர்-மாணவ தலைவர்கள் கிரிக்கட் போட்டி. நானும், விஜிராமும் இன்னும் சில நண்பர்களும் 12 மணியளவில் பாடசாலையில் இருந்து மதில் பாய்ந்து வீடு வந்தோம்.

குறிப்புகள்:
என் கை எழுத்தை திருத்துவதா, தலை எழுத்தை திருத்துவதா – குழப்பம்…!

(தொடரும்…)

(Post image plagiarized from Rami Halim)

பிரிவுகள்
அனுபவம்

நாட்குறிப்பு – ஜனவரி 2001

எனக்கு நாட்குறிப்பு எழுதும் பழக்கம் பெரிதாக இருந்ததில்லை. நான்கு வருடங்கள் (1999-2002) ஏதோ எழுதியிருக்கிறேன். அதில் அதிகமாக எழுதிய வருடம் 2001. அந்த நாட்குறிப்பில் ஆங்கிலத்தில் இருந்த அனேக பகுதிகளை தமிழாக்கி இங்கு தொடராக பதிவிடுகிறேன். அந்த காலத்தில் Twitter இருந்திருந்தால் டுவீட்டியிருக்க வேண்டியவை… 😉

ஜனவரி 10:
கடல்புறா (பாகம் 2) வாசித்து முடித்துவிட்டேன்.

ஜனவரி 13:
கடந்த மூன்று நாட்களாக எனது ஓவியங்கள் காட்சிப்படுத்திய ஒரு ஓவிய கண்காட்சியில் கலந்துகொண்டேன்.

ஜனவரி 15:
இன்று காலை கோவிலுக்கு போனேன்.

ஜனவரி 20:
சாரணர் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டேன்.

ஜனவரி 21:
கணித பரீட்சையில் 100 புள்ளிகள்.

ஜனவரி 22:
Macromedia Flash பயன்படுத்தி ஒரு அசைபடம் உருவாக்கியிருக்கிறேன், நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. பண்டாரவன்னியன் புத்தகம் வாசித்து முடித்துவிட்டேன்.

ஜனவரி 23:
இன்று ‘நாம்’ இருவரும் மகிழ்ச்சியாக இருந்ததாக தோன்றுகிறது, ஏனென்று தெரியவில்லை. நாளை மாலை 5 மணிக்கு சந்திப்பதாக சொல்லியிருக்கிறேன்.

ஜனவரி 24:
அந்த கடிதம் கிடைக்காமலேயே இருந்திருக்கலாம்.

ஜனவரி 25:
Windows Movie Makerல் ஒரு அசைபடம் உருவாக்கினேன்.

ஜனவரி 26:
புதிய மின்னஞ்சல் முகவரி nimal-ana@newmail.com. ஒவ்வொரு வெள்ளியும் மின்னஞ்சல் பார்க்க வேண்டும்.

ஜனவரி 27:
கடல்புறா (பாகம் 1) வாசித்து முடித்தேன்.

ஜனவரி 28:
இன்று ‘நாம்’ இருவரும் குழப்பத்துடனும் கவலையுடனும் இருந்ததாக தோன்றுகிறது.

ஜனவரி 29:
இலவசமாக இணைய பக்கங்களை 8m.com என்ற தளத்தில் உருவாக்கலாம் என்று விஜிராம் மூலமாக தெரிந்துகொண்டேன். ஏதாவது செய்ய வேண்டும்.

ஜனவரி 30:
‘உலகம் ஒரு அகதி முகாம்’ என்ற தலைப்பில் ஒரு நீ…..ண்ட கட்டுரை எழுதினேன். என்னுடைய எழுத்து எனக்கே திருப்ப வாசிக்க கடினமாக இருந்தது.

ஜனவரி 31:
troyalist என்று ஒரு இணைய பக்கத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

(தொடரும்…)

(Post image plagiarized from Jens Kuehnemann)

பிரிவுகள்
அனுபவம்

ஒரு மாதமும் ஒரு நாளும்

நான் பிரிஸ்பேன் வந்து இன்றுடன் ஒரு மாதமும் ஒரு நாளும் ஆகிறது. மூன்று வருட அவுஸ்திரேலிய வாழ்க்கையின் ஆரம்பம். புதிய இடம், புதிய மக்கள், புதிய தனிமை, புதிய அனுபவம், கடந்த ஒருமாத அனுபவங்களின் தொகுப்பு இது. (பதிவு வைத்திருக்கும் இலங்கைப் பதிவர் என்பதிலிருந்து இனி பதிவு வைத்திருக்கும் அவுஸ்த்திரேலிய பதிவர் என்றும் சொல்லலாம்.)

சில நாள் பயணம்

ஏப்ரல் 23 – கொழும்பிலிருத்து சிங்கப்பூர் வழியே சிட்னி, பின் பிரிஸ்பேன். வெறிச்சோடி இருத்த கொழும்பு-சிங்கப்பூர் விமானத்தில் அதிகாலை/நடுராத்திரி 1 மணிக்கு தந்த காலை(?) சாப்பாட்டுக்குப் பின் 3 ஆசனங்களில் ஒரு குட்டித் தூக்கம் போட்டு எழும்பினால் சிங்கப்பூர். ஆனா ஒரு அரைமணி நேரம் சிங்கப்பூரை சுத்திக்காட்டிய பின்னர் தரையிறங்கும் போது நேரம் காலை 7 மணி. அடுத்து சிங்கப்பூர்-சிட்னி விமானம் இரவு 8மணிக்கு(!). இடைப்பட்ட 12 மணித்தியாலம்  பல்கலைக்கழக நண்பன் பிறைதீசனோடு சிங்கப்பூர் சுத்துப்பார்த்துவிட்டு மீண்டும் இரவு 7 மணிக்கு விமான நிலையத்துக்கு வந்தோம். சிட்னிக்கான இரட்டைத்தட்டு விமானத்தில் பயணித்ததும் ஒரு முதல் அனுபவம். 7 மணித்தியால பயணத்தில் 2 தடவை உணவு, சில மணிநேர தூக்கம் என்று சிட்னியில் தரையிறங்கும் போது நேரம் காலை 7 மணி – ஏப்ரல் 24.

ஏப்ரல் 24 – உறவினர்களுன் இரண்டு நாட்களும் நண்பர்கள் சஞ்சயன், கேசவனுடன் ஒரு நாளும், மீதி தூக்கத்திலும் என்று சிட்னியில் தங்கியிருந்த நான்கு நாடகளும் போயின. வலைப்பதிவர் கானா பிரபா சிட்னியில் இருக்கும் விடையம் மறந்து போனதால் அவரை சந்திக்க சந்தர்ப்பம் வாய்கவில்லை. (இல்லாவிட்டால் ஒரு பதிவர் சந்திப்பு நடத்தியிருக்கலாம்). சிட்னியில் இருந்து பிரிஸ்பேன் வந்த போது நேரம் இரவு 11 மணி – ஏப்ரல் 27.

பல்கலைக்கழகம்

ஏப்ரல் 28 – பல்கலைக்கழகத்தில் முதல் நாள். ஒரு ஆராய்ச்சி மாணவனாக இருப்பதாலும் தவணை ஆரம்பித்து 2 1/2 மாதங்களின் பின்னர் சேர்வதாலும் இலகுவாக பதிவுசெய்தல் மற்றும் இதர செயற்பாடுகளை செய்ய முடிந்தது. வாரம் ஒருதடவை எனது research supervisorஐ சந்திப்பது தவிர்த்து மீதி எல்லாம் சுயகற்றலாகவே (இப்போது இரண்டு பெரும் புத்துகங்களோடு மல்லுக்கட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்.) இன்றுடன் ஒரு மாதம் – மே 28.

தமிழ்க் கோவில், தமிழ்ப் பாடசாலை மற்றும் Duplex Mode

ஒரு சில குடும்ப நண்பர்கள், முகுந்த் மற்றும் சில பல்கலைக்கழக சீனியர்கள் தவிர பிரிஸ்பேனில் வேறு தமிழர்கள் யாரையும் எனக்கு தெரிந்திருக்கவிலை. ஒரு தடவை குயின்ஸ்லாந்து பிள்ளையார் கோவிலுக்கும் போன போது அங்கு சில தமிழர்களையும் காண முடிந்தது. இங்கும் எல்லாவிதமான அர்ச்சனைகளும் பூசைகளும் இருக்கின்றன. தமிழர்கள் மட்டுமல்லாது வேறு இந்துக்களும் அங்குவருவதை அவதானிக்க முடிந்தது. (அர்ச்சனை பிரசாதமாக ஆப்பிள் வழங்கப்படுகிறது.)

முகுந்த் மூலமாக ‘தமிழ் பிரிஸ்பேன்’ மின்னஞ்சல் குழுமம் பற்றி அறிந்து அந்த குழுவில் இணைந்து கொண்டேன். கடந்த ஞாயிறு பிரிஸ்பேன் தமிழ்ப் பாடசாலையின் விளையாட்டு போட்டிக்கும் போகும் சந்தர்ப்பம் அமைந்து. அங்கு பலருடன் உரையாடும் சந்தர்பமும் கிடைத்தது. தமிழ்ப் பாடசாலை என்றாலும் இங்கு ஆங்கிலம் மூலமாகவே தமிழ் கற்பிக்கப்படுகிறது. இந்த பாடசாலைக்கு பிள்ளைகளை அனுப்புவது ஒரு குற்ற உணர்ச்சியாலா அல்லது தங்கள் பிள்ளைகளும் தமிழ் கற்கவேண்டும் என்ற எண்ணத்தாலா என்பது எனக்கு குழப்பமாகவே இருந்தது. பல பெற்றொரும் தமது பிள்ளைகளுன் ஆங்கிலத்திலேயே உரையாடுவதை காணக்கூடியதாக இருந்தது.

வெளிநாடுகளில் வாழும் தமிழ் குடும்பங்களில் காணக்கூடிய இன்னொரு முக்கிய அம்சம் ‘Duplex Mode Communication”. அதாவது பிள்ளைகளுக்கு தமிழ் (ஓரளவு) விளங்கும், ஆனால் கதைக்கமாட்டார்கள். ஆதலால் பெற்றோர் தமிழில் உரையாடுவார்கள், பிள்ளைகள் ஆங்கிலத்தில் உரையாடுவார்கள். இந்த விசித்திரமான உரையாடல்களை கிரகித்து கொள்ள சிலகாலம் தேவை. ஆக இந்த தலைமுறையோடு அவர்கள் ஆங்கிலம் பேசும் தமிழர்கள் ஆகிவிடுவார்கள். அதாவது தமிழர் என்பது ஒரு மொழி கடந்த ஒரு சமூக அடையாளமாக மாறிவிடும்.

தனிமையும் ஒரு அனுபவம்

வெளிநாட்டு கல்வி, தனிமையான வாழ்க்கை என்று பலரும் பயங்காட்டினாலும், இதுவும் ஒரு புதிய அனுபவமாக தான் இருக்கிறது. ஒரு புதிய நகரம், புதிய மனிதர்கள், புதிய மனிதர்கள் என ஒரு பெரு நகரத்தில் தொலைந்த குழந்தையை போன்ற அனுபவம், ஆனால் இங்கும் பல புதிய விடையங்கள் சூழ்ந்திருகின்றன அறிந்து கொள்ள. இந்த அனுபவம் எனக்கு பிடித்திருக்கிறது, தனிமை என்பது தனித்திருப்பது அல்ல என்பதும் புரிந்திருக்கிறது.